نادر شاه افشار او به حق از نوادر روزگار و از نادر ترین سلاطینی است که تاریخ به خود دیده است . در ابیورد خراسان متولد گردید . پدرش پوستین دوز بود . زندگی نادر دو مرحله ی متمایز داشت یکی قبل از کور کردن پسرش رضا قلی میرزا که به حق شایان تقدیر است و دیگری پس از کور کردن وی که اخلاق و رفتارش تغییر کرد و بسیار بد خو گردید . نادر ابتدا در خدمت یکی از روسای افشار در ابیرود وارد شد و دختر او را به زنی گرفت . پس از فوت این زن دختر دیگر وی گوهر شاد به نام این زن از آثار نادر است . نادر علاقه ی زیادی به خاندان عصمت و طهارت داشت و اولین بار طلاکاری بارگاه وقبه حضرت رضا {ع} به دستور نادر بوده است . در تمام نامه هایی که به سلاطین بزرگ می نوشت و مهر خود را زیر نامه ها می زد این عبارت به چشم می خورد : کلب آستان علی ندر . نام وی نادرقلی ملقب به تهماسب‌قلی خان و نادر شاه از ایل افشار خراسان بود که به پادشاهی ایران رسید و بنیانگذار دودمان افشاریه شد. او دوازده سال (از ۱۱۱۴ تا ۱۱۲۶) بر ایران حکومت کرد. پایتخت وی شهر مشهد بود.